ครอบครัวรั่วได้อีก

เมื่อวานเขียน 4 ช่องเฮตาเลียไว้เล่นๆ ให้ท่านแม่กับพี่ชายอ่านแต่ยังไม่เสร็จ ปรากฏทั้งคู่สนับสนุนให้เราเอาขึ้นบล็อก แล้วเผอิญวันนี้ไม่มีเรียนเลยรีบมาเขียนต่อให้เสร็จ

ช่วงนี้จู่ๆ เราก็สนใจพวกสิ่งก่อสร้างร้างๆ ขึ้นมา นั่งรถไฟฟ้าผ่านสะพานตากสินเห็นตึกร้าง Sathorn Unique Tower ยืนเหงาอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา อันที่จริงก็สังเกตมาหลายทีแล้วล่ะแล้วก็คิดว่าตึกนี้เนี่ย ดูๆ ไปก็สวยดีเหมือนกัน แต่ทำไมข้างบนๆ มันดูร้างน่ากลัวนักล่ะ เคยอ่านเจอมาว่าตึกนี้หยุดสร้างไปเพราะพิษเศรษฐกิจ แต่ในขณะเดียวกันเราก็เห็นหลายๆ ที่แข่งกันสร้างตึกใหม่ๆ จัง ก็เลยคิดว่า...

สร้างตึกใหม่ๆ ได้ = มีงบ

...แล้วทำไมไม่เอามาสร้างตึกนี้ต่อล่ะ!!?

พอเห็นตึกร้างนี่แล้วก็พาลให้นึกไปถึงเกาะร้าง "ฮาชิมะ" (端島) ของญี่ปุ่นอีก เท่าที่อ่านมามันเป็นเกาะสังเคราะห์ที่ญี่ปุ่นสร้างขึ้นมาห่างจากฝั่งทะเลของนางาซากิไปประมาณ 15 กิโลเมตร เพื่อทำเป็นเหมืองถ่านหินตั้งแต่ปี 1887 แล้วก็ยังสร้างเมืองขึ้นบนเกาะนั้นด้วย ทั้งแหล่งพลังงานกับชีวิตในเมืองทำให้เกาะนี้รุ่งเรืองเฟื่องฟูพอสมควร โรงงานบนเกาะนี้ผลิตถ่านหินได้ปีละแสนกว่าตันจนกระทั่งปี 1941 ก็ผลิตได้กว่า 4 แสนตันซึ่งมากพอที่จะรองรับความต้องการของรัฐบาลในการทำสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่หลังจากอเมริกามาประเคนเห็ดพิษยักษ์ที่นางาซากิทำให้หลายชีวิตบนเกาะฮาชิมะพลอยโดนลูกหลงไปด้วย ถ่านหินก็ใกล้หมดลงแถมยังมีพลังงานน้องใหม่เข้ามาแย่งอันดับไปคือน้ำมันปิโตรเลียม ถ่านหินเลยตกกระป๋อง และแล้วเกาะนี้ก็เลยถูกปิดตัวลง ปล่อยให้ทิ้งร้างว่างเปล่ามากว่า 30 ปี (ลองคำนวณดูแล้วถึงปีนี้ก็ 35 ปีได้แล้วล่ะ)

...แต่จะมีใครเชื่อมั่งมั้ยเนี่ยว่า..ข้อมูลนี้เราเอามาจากหนังสือผี!

เพราะความที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อหาประโยชน์ พอเห่อของใหม่แล้วเห็นว่าของเก่าหมดประโยชน์เลยเมินทิ้งซะอย่างนั้น แถมยังมีคนที่ตายไปเพราะสงครามอีก ทำให้เกาะนี้มีทั้งความเหงาและความเคียดแค้น แถมยังมีซึคุโมะกามิ (付喪神) หรือวิญญาณที่เกิดขึ้นเองตามระยะเวลาสิงสู่อยู่อีกต่างหาก กลายเป็นเกาะที่ขึ้นชื่อเรื่องผีดุ มีคนไปลองของมาแล้ว คิดว่าก็คงจะเดาผลกันได้ กล้าท้าก็กล้าจัดให้ ในหนังสือเขียนไว้ด้วยว่าเรือประมงที่จำเป็นต้องเข้าใกล้เกาะนั้นต้องพยายามคุมทั้งสติทั้งเรือ เพราะจู่ๆ เครื่องยนต์เรือจะดับเอาดื้อๆ แล้วเหมือนจะมีคนคอยต้อนรับอยู่บนตัวเกาะเต็มไปหมด!!! ไม่รู้เหมือนกันว่าตึกสาทรฯ จะเฮี้ยนแบบนี้ด้วยรึเปล่า น่ากลัวก็จริงแต่ก็น่าสงสารแฮะ

เพราะข้อมูลนี้ทำให้เราคิดว่า 'อ๊ะ! แบบนี้ก็แสดงว่าฮาชิมะคงคิดถึงญี่ปุ่นอยู่ทุกลมหายใจเลยสินะ' เราก็เลยคิดว่าจะสร้างน้องสาวลับๆ ให้ญี่ปุ่นซักคนเป็นตัวแทนของเกาะนี้ (ที่ให้เป็นผู้หญิงเพราะผีผู้หญิงมีแรงแค้นน่ากลัวกว่า แล้วก็ดูหลอนกว่าด้วย)

"ฮาชิมะ" (ชื่อเล่นว่า "ฮัจจัง")

เกาะที่ถูกญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นแหล่งผลิตถ่านหิน พอเศรษฐกิจล่ม + ถ่านหินใกล้หมด + เห่อปิโตรเลียม

ก็เลยถูกตัดความสัมพันธ์เอาดื้อๆ แล้วถูกทิ้งให้เหงามากว่า 30 ปีทำให้มีแรงอาฆาตสูง แต่เอาเข้าจริงๆ

ก็เป็นเด็กหญิงร่างกายอ่อนแอคนนึงที่พึ่งพาตัวเองไม่ได้ กำลังรอคอยให้ญี่ปุ่นกลับมาหาอยู่

ก็พอดีแหละ ตั้งใจไว้ว่าจะเขียนสี่ช่องเป็นโปรเจ็คต์ฮาโลวีนต่อจากเรื่องโอคิคุ (ถึงจะเลยฮาโลวีนมา 4 วันแล้วก็เถอะ)

ภาพสแกนช่วงแรกอาจจะไม่ค่อยเท่ากันนะ เพราะเราสแกนให้มันเห็น 4 ช่องพร้อมกันไม่ได้เลยต้องมานั่งแยกแปะทีละช่อง (ทำกี่ทีก็ยังเป็นแบบนี้ ไม่รู้เครื่องสแกนเป็นอะไร - -'')

โถ...อย่าเพิ่งน้อยใจสิ ฮัจจัง...

ภาพเบี้ยวนิดนึงนะ เราตีกรอบเบี้ยวไปหน่อย(?) 

ยังวาดรูปเมืองไม่ค่อยถูกสัดส่วนเท่าไหร่แฮะ 

พยายามจะวาดรูปอเมริกาทิ้งระเบิดไม่ให้น่ากลัวเกินไปนัก เอาเป็นว่าทิ้งเห็ดลงมาก็แล้วกัน

(ก็รูปร่างมันคล้ายกันนี่)

ฮัจจังเกิดลางสังหรณ์บางอย่าง

จบแบบหลอนๆ

วาดไปวาดมาฮัจจังชักจะดูสาวขึ้นกว่าตอนสเก็ตช์ไว้อีกแฮะ  แต่คิดว่าถ้าฮาชิมะพูดได้จริงๆ ก็คงอยากพูดแบบนี้ล่ะมั้ง

หน้าตาจริงๆ ของฮัจจังค่ะ

เกาะร้างแห่งนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะเคยถูกใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำเรื่อง Battle Royale 2 มาก่อน

มองจากมุมนี้จะดูเหมือนเรือรบ ฮัจจังเลยมีฉายาว่า "เกาะเรือรบ" หรือ Gunkanjima (軍艦島)

ภาพด้านข้าง 

กระจัดกระจายซะ...ไม่รู้เป็นเพราะพายุเห็ดยักษ์รึเปล่า

โรงเรียน...สวยหลอน

(ถ้ามากลางคืนอาจจะเจอมากกว่า 7 ตำนานประหลาดนั่นก็ได้นะ?)

โรงงานรึเปล่า...ไม่แน่ใจ

(บ่อนั่นจะมีโอคิคุอีกภาคออกมารึเปล่านะ)

ถึงจะหลอน แต่ก็ยังมีมุมสวยๆ อยู่เหมือนกันนะ 

เหลือเชื่อ! สระน้ำยังสวยอยู่เลยอ่ะ

จะว่าไปพวกงบประมาณถูกเอาไปใช้สร้างของใหม่ๆ กันหมดเลย แต่ไม่ยักกะมีใครหันกลับมาสนใจเหลียวแลที่ร้างๆ แบบนี้มั่งเลยนะ ฮัจจังก็ยังคงน้อยใจต่อไป

เดี๋ยวจะยังมี 4 ช่องตามมาอีกเป็นระยะๆ ตามที่ไอเดียอำนวย